Vanmorgen om 8.45 moesten aanwezig zijn en om 9 uur waren we aan de beurt. Nadat de echografist de hersenen, het hartje, diafragma, nieren, navelstreng, placenta etc. had bekeken en alles had goedgekeurd vroeg hij of we het geslacht wilden weten. Dat wilden we natuurlijk heel graag. Martine (mijn beste vriendin) had op een gegeven moment gezegd dat ik een meisje zou krijgen en vanaf dat moment heb ik daar best wel over nagedacht. Tot een week of 2 terug, toen werd ik weer overtuigd dat ik een jongen zou krijgen. Zo ging ik ook naar de echo toe met het idee dat dit bevestigd zou worden maar niets is minder waar. Thomas krijgt namelijk een zusje. Nadat de echografist dit gezegd had ben ik geloof ik een beetje stil gevallen. Toen we naar buiten liepen zei ik alleen maar "dit kan niet, ik geloof het niet" daarnaast was ik ook echt aan het trillen. Ik heb vrijwel meteen Rianne (mijn andere beste vriendin) gebeld en alleen maar gezegd "het kan niet" grappig genoeg wist ze meteen genoeg en zei ze alleen maar "krijg je een meisje?"
Ik heb iedereen meteen gebeld en hierdoor ben ik gelukkig snel gewend aan het idee, had echt gedacht dat het langer zou duren maar dat is gelukkig niet zo. Richard en ik zijn meteen met m’n schoonouders gaan shoppen en hebben zelfs al een behangetje en wat kleertjes uitgezocht voor de kleine meid.
