veel gebeurd

Maandag 14 juli werd ik door Marco gebeld of ik naar Rianne kon komen ivm een zijn broer. Ik wist niet precies wat er aan de hand was maar had door dat ik meteen er heen moest. Ik heb meteen Richard gebeld en die is er ook heen gekomen.

Ik kwam om 5 uur aan en Marco en Rianne gingen meteen weg, Richard kwam om kwart over 5 aan en heeft meteen Iris de fles kunnen geven.

Er was geen eten maar Damian vroeg om een boterham met muisjes, dus hebben Damian en Fenna lekker brood gegeten. Ze waren allebei erg lief en Rianne had beloofd dat ze nog in bad mochten dus toen ze allebei 2 boterhammen ophadden zijn ze lekker in bad geweest en om half 8 lagen ze allebei in bed.

Rinus en Anne Marie kwamen om 8 uur en om 10 uur zijn wij naar huis gegaan.

Ik ga hier niet verder schrijven wat er precies gebeurd is want de mensen die mij persoonlijk kennen weten dit waarschijnlijk wel.

Dinsdag ben ik lekker naar de kapper geweest en is er weer een heel stuk van mijn haar af, ik vind het zelf nog iets te kort maar ach het groeit vanzelf weer aan.

Donderdag en vrijdag heb ik nog gewerkt in het lange land ziekenhuis en toen was mijn opdracht van 7 weken alweer voorbij.

Maandag waren we vrij en zijn we met Damian en Fenna naar de Mac geweest, ze hebben hier erg van genoten en waren allebei heel erg lief. Toen we terug naar huis gingen waren ze allebei zo moe dat ze inslaap zijn gevallen in de auto.
Voor Damian is dit niet zo heel bijzonder, hoewel hij natuurlijk eigenlijk niet meer slaapt overdag maar Fenna slaapt bijna nooit in de auto. Ze waren dan ook toen we thuis kwamen bijna niet wakker te krijgen.

's Middags moest ik naar de verloskundige, Richard was ook mee en hebben we het hartje van Joep luid en duidelijk en heeeel snel horen kloppen. Wat is dat toch een mooi geluid, ik kan bijna niet wachten tot ik Joep kan voelen bewegen want dan voelt het nog echter. Heb nu eigenlijk alleen nog maar last van vermoeidheid en emoties.

's Avonds ging ik samen met mijn schoonzus en schoonmoeder naar de bioscoop het was erg leuk alleen na een half uur kreeg ik een migraine aanval en waren ze zo lief om me thuis te brengen. De aanval had ik gelukkig snel onder controle waardoor ik vrij snel inslaap viel en de volgende dag gewoon kon werken.

Sinds dinsdag werk ik weer in de gevangenis alleen nu in het ziekenhuis. Moet nog erg wennen want ik het heel anders dan ik gewend ben, ik hoef bijna geen basis zorg te doen. Dat is wel weer erg prettig. Ik hoop dat ik snel gewend ben aan hoe ze werken in de gevangenis, maar ga er vanuit dat dit goed komt.