Sinds 13 december weten we dat we opnieuw zwanger zijn. Het is wel iets eerder als dat we gepland hadden, we wilde eigenlijk nog een jaartje wachten maar de natuur dacht daar blijkbaar toch anders over.
Eigenlijk wist ik al eerder dat ik zwanger was, maar kon niet eerder dan 12 december testen omdat ik dan ongesteld zou moeten worden. Het was apart weekend omdat Damian een weekendje bij ons kwam logeren en ik dus ondertussen met hele andere dingen bezig was. Gelukkig wilde Damian alleen maar spelletjes spelen op de playstation en WII en dit vooral met Richard dus kon ik me bezig houden met andere dingen. Vrijdag 11 december had ik wel al een zwangerschaptest gedaan maar die was negatief. Begon zelfs te twijfelen of ik wel zwanger was. Zaterdag werd Damian bij ons gebracht en daarna zijn we boodschappen gaan doen, vooral testen kopen.
Omdat het inmiddels wel een beetje tijd was om te eten voor Damian en Thomas hadden we croissantjes gekocht en terwijl we deze aan het eten waren zag ik mijn verloskundige voorbij gaan. Mijn gedachte was toen alleen nog maar dit kan geen toeval zijn.
Eenmaal thuis gingen de mannen verder met spelletjes spelen en ik ben achter de laptop gaan zitten en gaan zoeken naar alles wat ik al wist over zwanger zijn etc. Ik mocht namelijk van Richard pas zondag testen, dus ik moest nog heel veel geduld hebben. De volgende ochtend was ik gek genoeg erg vroeg wakker en dat terwijl Thomas bij opa en oma aan het logeren was en ik dus niet vroeg wakker hoefde te worden. De eerste test ging fout, maar zag wel toen ik ‘m uit de houder haalde dat er twee strepen te zien waren. Ik moest toen nog een half uur wachten tot ik de volgende test kon doen en die was binnen een minuut positief
Ik ben toen meteen naar Richard gegaan, volgens mij was het ongeveer half 7 en die heeft daarna gek genoeg ook niet meer kunnen slapen.
Damian werd ongeveer om 8 uur wakker en is toen lekker tv gaan kijken en heeft niets meegekregen van de gekte die over Richard en mij heen was gekomen.
We hebben het zondag meteen aan mijn schoonouders, schoonzus en ouders verteld. Iedereen was erg enthousiast.
Ik moest het natuurlijk ook meteen aan Rianne en Martine vertellen. Ik wist eerst niet of ik het alleen aan hun wilde vertellen of ook aan Marco en Martin, die zouden het die dag anders toch te horen krijgen van Rianne en Martine.
Wat ik ook lastig vond was om te bepalen wanneer ik het moest vertellen, gelukkig kwam Marco daarmee. Ze hadden de dag ervoor de vakantie geboekt en dat wist Damian natuurlijk niet. Dus toen Rianne vertelde aan Damian dat ze de vakantie geboekt hadden kon ik daar op in haken door aan te geven dat ze niet rond 21 augustus weg mochten omdat ik die dag zou moeten bevallen. Iedereen was ook weer super blij voor ons.
We hebben nu een aantal weken kunnen wennen aan het idee maar blijft toch nog een beetje onwerkelijk. Ik denk dat dit komt doordat ik weinig klachten heb. Ben wel af en toe te moe om op mijn benen te staan en heb vlagen van misselijkheid maar als ik daar geen last van heb is het alsof er niets aan de hand is. Terwijl er toch genoeg gaande is in mijn buik.
Ik ben al voor het eerst bij de verloskundige geweest, het was erg leuk om haar weer te zien. Omdat ik af en toe een beetje bloed verloor heb ik afgelopen vrijdag een echo gehad en daar is een vlek op te zien en tijdens het maken van de echo had de vlek een kloppend hartje.
Thomas is ook alweer 1 geworden. Wat gaat een jaar toch snel voorbij. Hij is vreselijk verwent met zijn verjaardag. Gelukkig vond hij het ook leuk want hij is niet zo van grote mensen massa’s maar hij was super gezellig en heeft overal rond gekeken. Hij kreeg voor het eerst gebak maar hij heeft zijn stukje taart helemaal opgegeten alsof hij het al veel vaker had gegeten.
Thomas vindt boterhammen met appelstroop erg lekker
1 opmerking:
Leuk dat we weer update's krijgen over het wel en wee van de blokjes;)
vindt het ook heel erg leuk dat er weer een kleintje in aankomst is, voelt toch een beetje als tante worden!
Xoxo rianne
Een reactie posten