Verder heeft hij een tweede beste vriend naast zijn konijn en dat is een grote dikkie dik knuffel. Hij knuffelt deze zodra hij m ziet, we geven hem dan ook alleen thuis en als hij ’s avonds gaat slapen want hij is te groot om overal mee naar toe te nemen.
Met Josje gaat ook alles zoals het hoort, ze trapt lekker en dan vooral als ik eindelijk even kan gaan rusten. Ik heb wel het idee dat ze niet met haar hoofd naar beneden ligt maar dat ze als het ware dwars in mijn buik ligt omdat ik haar altijd onderin mijn buik voel en als ik lig dan voel ik haar vaak aan de zijkant van mijn buik.
We hebben afgelopen zaterdag het geboortekaartje uitgezocht. Wat een hel was dat, toen we het kaartje voor Thomas gingen uitzoeken waren we eigenlijk zo klaar omdat we het kaartje al thuis hadden en alleen gingen kijken of er eventueel nog een leukere zou zijn. Maar nu had ik al meerdere proefkaarten aangevraagd maar geen van die waren “het” dus toen maar naar de winkel die alle boeken met kaarten heeft staan. En vergis je niet want er zijn nogal wat boeken met kaarten. Het doorbladeren van de boeken ging erg snel omdat we eigenlijk geen enkele kaart er echt uit vonden springen. We hadden nadat we alle boeken hadden door genomen 3 kaartjes die we wel oke vonden, en dan heb je dus zo’n 12 boeken doorgekeken met elk toch wel 80 kaartjes. De kaartjes die we wel leuk vonden kwamen uit 1 serie en hebben we de kaartjes naast elkaar gelegd en hebben we toch een mooi kaartje uitgekozen.
Met mij gaat het niet zo lekker, de klachten mijn hoofd zijn nu zo goed als onder controle. Ik gebruik de morfine bijna niet meer alleen als de hoofdpijn echt niet over wil gaan. Maar de last die ik heb van mijn bekken is in de laatste weken erg heftig geworden. Ik heb inmiddels bij de thuiszorg een rolstoel geleend voor de lange stukken lopen omdat als ik te veel gelopen heb ik de rest van de dag niets meer kan. Ook heb ik erg veel pijn als ik te veel in huis loop, hierdoor kan ik dus thuis ook steeds minder en helaas dus ook steeds minder met Thomas als hij thuis is. Hier heb ik het heel erg moeilijk mee en ondanks de fysiotherapie die ik krijg wordt de pijn op mijn schaambot tot nu toe alleen maar erger. De maand juni wordt voor mij helemaal moeilijk, ondanks dat Richard er alles aan doet om het toch makkelijker te maken. Want in de maand juni is iedereen op vakantie en dat betekent dat ik niemand heb om op terug te vallen als ik het niet red met Thomas. Het komt er nu op neer dat ik 3 dagen alleen met hem ben en ik ben nu al doodsbenauwd dat ik het niet ga redden omdat ik te veel pijn heb, ik ben hier dus al een week of 2 over aan het dubben. Richard heeft het op zijn werk gelukkig kunnen regelen dat hij de donderdagen thuis kan werken en daar ben ik echt super blij om. Ook proberen we Thomas voor de drie dagen die nodig zijn naar de opvang te brengen. Ik dit ook allemaal met de verloskundige besproken en ook aan gegeven dat ik het niet zie zitten om op deze manier nog 14 weken door te moeten lopen en gelukkig gaf ze aan dat als de klachten niet over gaan ze me niet zal laten doorlopen tot de 40 weken maar we dan gaan kijken naar andere oplossingen. Het feit dat ze hier positief tegenover staat neemt voor mij al heel veel druk van de ketel.
Het is gelukt Thomas mag in de maand juni 3 keer extra komen, ik ben heel erg blij want nu hoef ik me geen zorgen te maken of het me wel of niet gaat lukken om alleen thuis met hem te zijn.
Nog een paar foto’s van mijn buik en Thomas
Geen opmerkingen:
Een reactie posten