longafdeling

Donderdag heb ik een gesprek gehad met mijn accountmanager van care 4 care en de longafdeling. Ik had voor mijn vakantie al 2 gesprekken gehad met de leidinggevende van de longafdeling. Hier in kwam naar voren dat er nog een aantal punten waren waar ik aan moest werken. Ik ben hier mee aan het werk gegaan en hier zat duidelijk wel een positieve lijn in. Donderdag kwam naar voren dat ik nog te weinig kennis heb van longziekten om me ook nog te kunnen verdiepen in de longoncologie. Dus daarom er is besloten dat care 4 care gaat zoeken naar een nieuwe opdracht in een ander ziekenhuis.

Het kwam toch wel als een schok voor me omdat ik het gevoel had dat het beter ging. Wel heb ik aangegeven dat ik longziekte een moeilijk ziektebeeld vind, maar dat ik er absoluut voor wil gaan. Doordat ik het gevoel had dat het beter ging had ik ook niets tegen care 4 care gezegd over de gesprekken met de leidinggevende van de long.

Na het gesprek met care 4 care en de leidinggevende heb ik ook nog gesproken zonder de leidinggevende. Hierin kwam vooral naar voren dat ik te afwachtend ben geweest. Hier wil ik absoluut nog mee aan de slag.

Omdat ik zelf ook nog wat vragen had naar aanleiding van het eerste gesprek ben ik nog een keer met de leidinggevende ingesprek gegaan om precies aan te geven op welke punten ik mezelf nog kan verbeteren. Wat ik wel vervelend vond was dat ze aankwam met punten die in de eerste 2 weken van mijn opdracht gebeurt zijn en wat inmiddels ook niet meer gebeurt.

Ik denk dat het grootste probleem is dat ik eingelijk niets met het ziektebeeld heb en dat ik heel veel moeite heb om in het team te komen. En ik heb heel veel moeite met het team omdat zij moeite met mijn eerste indruk hebben. De dag dat ik binnen kwam was iedereen erg druk en daar ging ik in mee en dat is niet opprijs gesteld. Hierdoor ergeren sommige collega's zich aan me, ik ben nu een heel stuk rustiger op de afdeling, alleen durf ik nu bijna niets te zeggen omdat ik niet wil dat ze me een bemoeial vinden. Wat sommige dus wel denken.

Doordat ik zo'n moeite met het ziektebeeld en het team heb vind ik het lastig om te werken. Ik ga gelukkig nog wel met plezier naar mijn werk en hoop dat dit ook nog lang blijft maar heb erg veel moeite met de pauzes, dan zit ik toch niet helemaal op mijn gemak. Dus ben wel blij dat ik eerder weg ga dan eind november, maar voelt toch wel een beetje als een mislukking en dat is niet prettig. Alhoewel ik het wel weer fijn vind dat ze het zo snel gezegd hebben. Het is allemaal een beetje dubbel en dat maakt het ook zo lastig.

Vandaag wel lekker gewerkt alleen werd er iemand niet lekker en werd het behoorlijk druk. Wel alles netjes voor de avonddienst kunnen afronden. Hoop dat het morgen en overmorgen beter wordt.